ผู้ที่ไม่ได้ปฏิบัติขั้นตอนตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” คือ
๑. ไม่ได้เริ่มจากการ “ปริกมฺม” = การควบคุมคลื่นเสียง (Sound Frequency)จะไม่อาจเปลี่ยนสถานะคลื่นเสียงเป็นคลื่นแสง(Phonon)ได้
๒. ไม่ได้ใช้คลื่นเสียงประกอบกับ “กสิณ (Quantum Obsever)ก็ไม่สามารถกำหนด “นิมิต”
๓. เมื่อไม่ได้นิมิต ก็ไม่มีกุญแจไขเข้าสู่ “อโลกสิณ” เพื่อเปิดทางไปสู่ “โคตรภูญาณ” ซึ่งเป็น “สภาวะไร้รูป=มโนทวารวิถี”
๔. ทำให้ไม่อาจเข้าสู่ “อัปนาสมาธิ” เพราะอัปนาสมาธิเกิดขึ้นโดย “ใจ” ไม่เกิดในปัญจทวารวิถีโดยสิ้นเชิง
๕. การเข้าสู่ “มโนทวารวิถี” คือ การแปรสภาวะ สถานะของ Phonon ให้เป็น Photon นั่นคือ “โคตรภูญาณ” เห็นแสงแห่งสัจจธรรม คือ “พระนิพพาน”
::Reference
พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย
คัมภีร์วิสุทธิมรรค โดยพระพุทธโฆษาจารย์, ส่วนวิปัสสนาภาวนา.
คัมภีร์อภิธรรมมัตถสังคหะ ว่าด้วยวิถีจิตและโคตรภูจิต.
Einstein, A. (1915). The Field Equations of Gravitation (Die Feldgleichungen der Gravitation).
Hawking, S. W. (1988). A Brief History of Time. Bantam Books.
Penrose, R., & Hameroff, S. (2014). Consciousness in the universe: A review of the ‘Orch OR’ theory. Physics of Life Reviews.
Varela, F. J., Thompson, E., & Rosch, E. (1991). The embodied mind: Cognitive science and human experience. MIT Press.